Ποίημα: Στις μικρές ερασιτεχνικές ομάδες

      Συμμετέχω στην ψηφιακή συλλογή Ποίησης E-poem 

           Από τις πολύ προσεγμένες εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές του φίλου εκδότη Γιώργου Σωτήρχου και σε επιμέλεια της Ευδοξίας Γραμμένου, κυκλοφορεί το e-book με τον τίτλο E-poem. Στην ποιητική αυτή συλλογή έχω την τιμή να συμμετέχω με τέσσερα ποιήματα μου που τα ενέταξα σε μία σύνθεση με γενικό τίτλο Αθλητική Ποίηση. Στο Φρούριο της Λήθης έχω παρουσιάσει κατά καιρούς αυτές τις συνθέσεις μου που μου ενέπνευσε η ενασχόληση μου με τον Αθλητισμό. Πρόκειται για τα ποιήματα "Το ποίημα του αθλητή" , το "Χειροκρότησε τον Νέρωνα" και το "Ζώντες Ζάνες".  Ακόμη ένα επίσης (δεν θα το βρείτε στο ηλεκτρονικό βιβλίο) είναι το "Με σπονδές ιδρώτα" που εκτιμήθηκε από αρκετούς διαχειριστές ιστοσελίδων, όπως ο λογοτέχνης Γεράσιμος Μοσχόπουλος, που με τίμησαν με την δημοσίευση του. Το τέταρτο αυτής της σύνθεσης  με τίτλο "Στις μικρές ερασιτεχνικές ομάδες" δεν το δημοσίευσα μέχρι σήμερα αν και έχει γραφεί πριν αρκετό καιρό. Το υποβάλλω στην κρίση σας και σας καλώ, εάν σας αρέσει και σας εμπνέει, να το συστήσετε στους φίλους σας αλλά και να αποκτήσετε το ηλεκτρονικό βιβλίο που περιλαμβάνει εξαιρετικά ποιήματα νέων κυρίως ποιητών.

  Στις μικρές ερασιτεχνικές ομάδες 

Γιατί δεν παίζουν μόνο ποδόσφαιρο οι ερασιτέχνες

Στων μικρών ερασιτεχνικών ομάδων τις κοινωνίες,

με τα λίγα μέλη, τα όσα πρέπει,

 όπου ξεχνούν να σημειώσουν τις αποδημίες στα βιβλία τους,

και οι ενηλικιώσεις των παιδιών τους, με χαρά γίνονται δεκτές μιας κι αυξάνονται τα μέλη.

Εκεί, κι’ ας το επεδίωξαν στη θεμελίωσή τους να είναι οι Πρόεδροι,

ως να ιδρύονταν καινούρια αποικία,

υποφέρουν όλοι μαζί και όσοι απ’ αυτούς τις εμπνευστήκαν

δεν μπορούν, τα αθλητικά να μην φορέσουν,

δεν μπορούν, στο γήπεδο να αρνηθούν να μπουν,

κι’ ας είναι

αθλητές απόμαχοι και η ομάδα τους καφενείο του χωριού,

μόνο γνωστή στους ίδιους,

μηδέποτε θέμα στις ειδήσεις και στων εφημερίδων μόνο στα ψιλά.

Δεν είναι η χαρά της κίνησης,

ποτέ αυτή δεν ήταν από μόνη της αρκετή,

όχι πάντως στις αθλοπαιδιές.

Είναι της εβδομάδας που προηγείται του αγώνα,

οι συζητήσεις, η ιεροτελεστία της στολής,

ο αριθμός της που με μαγική επωδό μοιάζει,

στα αποδυτήρια καλώντας, ποιος ξέρει ποιές δυνάμεις.

Οι ελλείψεις και οι κακοτεχνίες

είναι στη μνήμη τους που μένουν ζωντανές.

Μόνο εκεί,

στις ερασιτεχνικές ομάδες,

κάθε Κυριακή τελούνται Ολυμπιάδες.

Την οσμή αυτών των θυσιών,

τον ιδρώτα, το αίμα των τραυματισμών,

την κνίσα του χρόνου του ελεύθερου που καίγεται,

τις επικλήσεις των αγαθοδαιμόνων στους καυγάδες των συζύγων,

καθώς θα λείπουν απ’ το σπίτι κι’ αυτή την Κυριακή.

Αυτές τις θυσίες δέχονται με χαρά οι εναγώνιοι Θεοί.

Μόνο εκεί ο Ολυμπισμός κατοικεί,

στις μικρές ομάδες τις ερασιτεχνικές.

Κι’ αν σταματήσει κάποιου η καρδιά,

την ώρα που αγωνίζεται,

αυτόν θα στέψουν οι Ελλανοδίκες νικητή,

γιατί,

τον νίκησε με δόλο η σύγχρονη ζωή,

με άγχος, με δηλητήριο τροφή,

με αέρα βρώμικο, χωρίς Θεούς.

Και οι Ζάνες, εδώ και πολύ καιρό,

κοσμούν την Εθνική οδό μας,

σε όλο της το μήκος,

στο βάθρο τους όμως,

το όνομα κανενός ερασιτέχνη δεν θα βρεις,

γιατί ήταν, είναι και θα είναι

Ο μόνος δικαίως νικητής.

Ιωάννης Μπαχάς

   Θεσσαλονίκη, 16/8/2015     

Διαγωνισμός "Γιορτή Χαράς".

Με "Το Ποίημα του Αθλητή" στη Γιορτή Χαράς   

     Στον πολυ-διαγωνισμό «Γιορτή Χαράς» συμμετείχα με δύο ποίηματα που απέστειλα μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Πρόκειται για το ήδη δημοσιευμένο στο ιστολόγιο μου και σε άλλους λογοτεχνικούς ιστότοπους «Χειροκρότησε το Νέρωνα» και το «Ποίημα του Αθλητή» το οποίο πρώτη φορά υπέβαλλα σε κρίση. Ευχαριστώ τους διοργανωτές του Διαγωνισμού για την ευκαιρία που έδωσαν σε όλους τους δημιουργούς και θα προσπαθήσω να κάνω ρεπορτάζ από την όμορφη εκδήλωση βράβευσης που ετοιμάζουν στις 15 Νοεμβρίου στον Κεραμεικό στην Αθήνα. Οι νικητές του διαγωνισμού (δόθηκαν ένδεκα βραβεία) είναι οι εξής:

ΠΟΙΗΣΗ: Καλλιόπη Δημητροπούλου, Χάρης Παπασάββας, Αντώνης Ευθυμίου.

ΠΑΡΑΜΥΘΙ: Παρασκευή Κηπουρίδου, Σπυριδούλα Δημοβασίλη. 

ΔΙΗΓΗΜΑ: Δήμητρα Σιδηροπούλου, Δημήτρης Μποσκαϊνος. 

ΤΕΧΝΟΥΡΓΗΜΑ: Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου.

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ: Εύα Πελεκίδου.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Τάνια Φύτρου, Σπυριδούλα Άννα Παππά.

        Ο διοργανωτής του Διαγωνισμού Νίκος Παπούλας ευχαρίστησε όλους όσους βοήθησαν στην διεξαγωγή του με ένα κείμενο που ανήρτησε στο Facebook:

…Ένα Μεγάλο Ευχαριστώ…

– Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω την Κριτική Επιτροπή (Στέλλα Τεργιακή – Ελένη Ζαχαριάδου – Φοίβη Λιακοπούλου – Δήμο Χλωπτσιούδη – Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου – Πέτρο Παπαποστόλου – Φωτεινή Παππά) για την κοπιαστική τους εργασία, να μελετήσουν και να βαθμολογήσουν όλα τα έργα !!!
– Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου την Κωνσταντίνα Ηλιοπούλου (φίλη μου και ποιήτρια με παιδική ψυχή) για ότι έκανε και θα κάνει ακόμη !!!
– Ευχαριστώ τον Γιώργο Δρυμωνιάτη και τον εκδοτικό του οίκο «Ζάθεον Πυρ» για ότι έκανε για μένα, στηρίζοντας την προσπάθειά μου !!!
– Ευχαριστώ την Νικολέττα Κοκοσιούλη (Φιλόλογο & εκπληκτική φωνή) και τον Μάνθο Μουστάκα (συνάδελφο Μαθηματικό & νέο Μουσικοσυνθέτη) που θα στολίσουν με μελωδίες πανέμορφες, τη βραδιά εκείνη!!!
– Ευχαριστώ τη σύζυγό μου που στάθηκε ως Αφανής Ήρωας σε κάθε μου προσπάθεια στη ζωή!!!
– Ευχαριστώ την κόρη μου Χριστίνα (Φοιτήτρια Μαθηματικών) για την στήριξή της σε θέματα τεχνολογίας και διαδικτυακής επικοινωνίας !!!
– Τέλος, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στον Θεό μου…που με αξιώνει να  ζήσω τη χαρά αυτή…οδηγώντας με βήμα βήμα στη ζωή !!!

Η γιορτή και οι βραβεύσεις θα γίνουν στις 15 Νοέμβρη 2015 ώρα 6.00 μ.μ στο “Ελευσίς & Υδράνη” Ευμολπιδών 9Α στον Κεραμεικό.

        Και το ποίημα μου με το οποίο διαγωνίστηκα. Οι φωτογραφίες είναι από την ιστοσελίδα των σύγχρονων Νεμέων Αγώνων (θα γίνουν πάλι το 2016) στους οποίους δήλωσα συμμετοχή και ελπίζω να πάω:

 

Από τα σύγχρονα Νέμεα

Το ποίημα του αθλητή

Καμία ποίηση; τίποτε; πουθενά;

Ούτε στο σχήμα του μηρού

και στα γυμνά τα χέρια;

Ούτε στου σώματος τα υγρά

και στις λειτουργίες του,

στην ανάσα και τη σύσπαση, την επώδυνη, τη μυϊκή;

Ούτε στο πλήγμα, τον πόνο, τον κάματο;

Πουθενά;

Κανείς το τραγούδι του αθλητή δεν ακούει πλέον;

Γεμάτα πάλι τα αρχαία στάδια

Μήπως οι ευαίσθητοι είναι υποκριτές

και για αυτό, στο γήπεδο, το επίπεδο

και στη σφαίρα και στα άλλα,

δεν βρήκαν νοήματα μεγάλα;

Μα η ζωή νόημα για να ‘χει,

της πρέπει μάχη.

Και η κάλπη δεν την θάλπει.

Κι’ η σύνταξη και οι διακοπές

και ο έρωτας ο ασφαλής,

στα δεσμωτήρια των θεσμών είναι δεμένος και δεν μας κάνει.

Αγώνας σταδίου σήμερα!!!

Τον μόνο που μας έμεινε αγώνα,

τον δίνουμε στα γήπεδα,

σαν μάχες σε υψίπεδα,

και, μάλλον τους είδες,

γυναικόπαιδα και λιπο-τάκτες μας βλέπουν από τις πλαγιές,

που λέγονται κερκίδες.

Και η καλύτερη που διαβάσαμε ρίμα,

είναι στου αγώνα μας την τελευταία σελίδα,

 της λήξης το σήμα.

Μα σε καμιά συλλογή σας του αθλητή το ποίημα δεν είδα.

Γιάννης Μπαχάς

Θεσσαλονίκη, 1.9.2015   

Αθλητική Ποίηση

Ένα αίτημα προς τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή

   

Ο Γανυμήδης

Το παρακάτω ποίημα μου δημοσιεύτηκε στην πάντα φιλόξενη ιστοσελίδα των Εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές του αεικίνητου δημιουργού Γιώργου Σωτήρχου. Υπήρξε η ανταπόκρισή μου στο Κάλεσμα σε Νέους Ποιητές που αποτελεί μια συνεχής ανοικτή πρόσκληση δημιουργών να δημοσιεύσουν έργα τους στην ιστοσελίδα, στο περιοδικό και στις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Έμπνευσή μου αποτέλεσε η διαρκής συζήτηση στην Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή για την ένταξη κρατών στους Ολυμπιακούς Αγώνες και καθώς δεν είναι πλέον ούτε Ολυμπιακοί, ούτε Αγώνες, κατά την άποψή μου, οραματίστηκα πως και οι εξωγήϊνοι αιτήθηκαν τη συμμετοχή τους, "πονοκεφαλιάζοντας" τους "Αθάνατους".   

Ολυμπιακοί στο Γανυμήδη

Ήθελαν να μετέχουν και αυτοί

στην έμπνευση, όπως ‘μάθαν, την ελληνική

κι’ αφού δεν ίσχυε πλέον το «πλην βαρβάρων»,

εδώ και χιλιάδες γήινα έτη,

δεν έβλεπαν το λόγο να τους το αρνηθεί

η, όπως την λένε, Ολυμπιακή Επιτροπή

και έστειλαν εκπρόσωπο δυναμικό και όχι ικέτη.

και έστειλαν εκπρόσωπο δυναμικό και όχι ικέτη...

Τα λόγια τους στην Επιτροπή

προκάλεσαν αμηχανία και ντροπή,

αφού η έμπνευση είπαν είναι ελληνική,

αφού επιτραπήκαν οι βαρβάροι,

αφού η Ηλεία τα πρωτεία χάνει,

και η έδρα έχει πάει στη Λωζάννη,

αφού οι πόλεμοι δεν σταματάνε

όταν οι άνθρωποι κάνουν αγώνες

και για συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα, βλέπουν ευκαιρία

στην ανυποληψία έχει περιέλθει η Εκεχειρία.

Αφού από τους σύγχρονους Ελλανοδίκες

άλλοι για διαφθορά αντιμετωπίζουν δίκες

κι’ άλλους έφθειρε η διαπλοκή

και όλοι, αν και «αθάνατοι, αποδείχθηκαν θνητοί.

Μα έπρεπε τόσα πρώτα θέματα να ρυθμίσουν...

Υπήρχαν και άλλα θέματα

και οι εκπρόσωποι τους έδειξαν τον αναγκαίο ζήλο.

Ποιοι είναι αυτοί που θα μας αρνηθούν συμμετοχή

για το μπλεγμένο μας το φύλο,

όταν με ενέσεις και εγχειρίσεις

οι γήινοι αλλάζετε μορφή και λειτουργίες

και με αυτές καρπώνεστε επιτυχίες.

Πιστεύουμε πως θα ‘πρεπε και εμείς,

μετά από τόσα χρόνια υπομονής

παρατηρώντας σας απ’ το διάστημα

τη λεηλασία του όμορφου ελληνικού καρπού

και του επαγγελματισμού το απόστημα,

μέλη να γίνουμε της οικογένειας σας της Ολυμπιακής

και μέτοχοι του θησαυρού.

Προτέρημά μας να θεωρηθεί,

η φύση μας η πολυμορφική,

το φύλο μας το πολλαπλό,

τα πάμπολλα τα άκρα μας,

και η επικοινωνία μας η τηλεπαθητική.

Αφού θαυμάσιες κατασκεύασαν εγκαταστάσεις...

Αυτά είπαν μέσα στα κεφάλια των «αθανάτων»

οι υδαρείς του Σείριου εκπρόσωποι,

με χίλια στόματα και μάτια, όμως απρόσωποι,

με τα πλοκάμια τους τυλίγοντας τα χέρια των αθανάτων,

σε μια προσπάθεια να δείξουν φιλικοί και εξοικειωμένοι,

προκαλώντας τους την εμπειρία χίλιων θανάτων,

από την αίθουσα βγήκαν τρεκλίζοντας χλωμοί και ιδρωμένοι.

Και είναι αλήθεια, σκέφθηκαν, στων Ολυμπιακών τα χάλια,

ίσως δεν χάλασε και ο τόπος να δώσουμε μετάλλια,

αφού μάλιστα το αίτημά τους έθεσαν τόσο κόσμια

και κυριολεκτικά πλέον τα πρωταθλήματα μας να γίνουνε παγκόσμια.

Μα έπρεπε τόσα πρώτα θέματα να ρυθμίσουν,

γήπεδα, οδηγίες και εναγώνιοι κανόνες,

όπως στην Πάλη με πόσα χέρια θα πιαστούν

και πως αγωνίζεσαι με όντα που ήδη ζουν αιώνες.

Φεύγοντας, στο τραπέζι, των αθλητών τους

για την επόμενη Ολυμπιάδα αφήσαν καταστάσεις.

Και μια πρόταση για τους επόμενους αγώνες

Αφού θαυμάσιες κατασκεύασαν εγκαταστάσεις,

και προπονήσεις εδώ και αιώνες,

σε όλα τα αθλήματα κάνουν ήδη,

Ολυμπιακούς να κάνουν ζήτησαν στον Γανυμήδη.

Όταν του διαστήματος ρίξουμε τα κάστρα

Αγώνες ας κάνουμε στα άστρα.

Γιάννης Μπαχάς

Θεσσαλονίκη, 27/6/2015